Lees hieronder het verhaal van Robin. De katholieke organisatie Perdhaki verleent op de eilanden Sumba, Kalimantan, Flores, Java en Sumatra in Indonesië oogzorg aan blinde en slechtziende mensen. Het doel is om vooral de arme bevolking te helpen.

Sinds mijn geboorte was ik vrijwel blind
Mijn naam is Krensensius Robinson Umbu Deta, ik ben de vijfde van 6 kinderen. Ik ben geboren in Weetebula op Sumba (Indonesië) in december 1989. Sinds mijn geboorte was ik praktisch helemaal blind. Mijn ouders en oudere broers en zussen moesten altijd opletten dat ik niet zou vallen. Toen ik de leeftijd had om te leren lopen, probeerde ik zelf te lopen. Ontelbaar vaak viel ik en deed ik mezelf pijn. ‘s Avonds zag ik nog minder.
Overdag probeerde ik mijn moeder te helpen in het huishouden, ik ben namelijk best sterk en gezond, maar kan alleen niet zien. Zo kon ik mijn ouders helpen door water te halen uit de bron, ik ben blij dat ik dat kon doen. Helaas kon ik nergens onderwijs volgen, omdat ik niet kon lezen en schrijven. Eigenlijk deed ik alles wat de kinderen van mijn leeftijd ook deden; spelen, rennen en op het huis letten.

Heilige Communie
Toen ik hoorde dat de kinderen van mijn leeftijd catechisatie kregen om ze voor te bereiden op de Heilige Communie wilde ik daar ook bij horen, ook al was ik bang en schaamde ik me dat ik niet kon lezen en schrijven. Ik zat achterin en was bezorgd dat ik zou worden weggestuurd. Oh, wat was ik blij toen zuster Gabriela naar me toe kwam en me vertelde dat ik de lessen zou kunnen volgen door goed te onthouden wat er werd gezegd.
Toen ik hoorde dat er staaroperaties zouden worden gedaan in het Charitas Hospital en zuster Sili Bouka me zei dat er nog een kans was om te zien, heb ik mij ingeschreven. Prijs God, want na mijn operatie aan mijn rechteroog in 2003 zag ik 10%. In 2005 werd ook mijn linkeroog geopereerd door de artsen van Perdhaki en daarna werd mijn gezichtsvermogen nog verder verbeterd. Ik kan nu voor bijna 50% zien.
Ik ben erg blij, want nu kan ik pas echt goed mijn ouders helpen, die ook al wat ouder worden. Mijn oudere broers en zussen zijn namelijk al getrouwd en het huis uit. Allerlei klusjes die ik voor de operatie niet kon, kan ik nu wel! ‘s Avonds ga ik naar de zusters om te leren lezen, schrijven en rekenen. In no time had ik dit onder de knie. De zusters moedigen me aan om een klein bedrijf op te starten, zodat ik (ook financieel) zelfstandig word. 

Voor God is alle lof,
Krensensius Robinson Umbu Deta (Robin)