Een paar maanden geleden bezocht ik een van onze projecten in Indonesië. Hier worden blinde en meervoudig gehandicapte kinderen geholpen met medische zorg, onderwijs en vaktraining.

In het revalidatiecentrum ontmoet ik Amatha; een meisje van 15 jaar oud. Ze heeft geen benen en maar één arm. Trots laat ze haar rapport aan mij zien. Ze is over naar klas drie van wat wij de mavo noemen. Er prijken zessen en zevens op haar lijst. Ze glimlacht. “Wat wil je later worden?” vraag ik. Ze zegt: “Juffrouw op deze school! Ik wil mensen helpen die anders geen kans krijgen.” Glimlachend brengt ze haar rolstoel weer in beweging.

De begeleider vertelt me de trieste geschiedenis van Amatha. Haar moeder is jarenlang misbruikt. Toen ze zwanger raakte, heeft men geprobeerd om met harde massages de zwangerschap af te breken. Dat mislukte en Amatha werd verminkt geboren. Na de geboorte is ze hierheen gebracht en de familie heeft nooit meer iets van zich laten horen.

Vertwijfeld vraag ik me af: “Waarom moest Amatha dit overkomen? Wat voor toekomst had ze gehad als dit revalidatiecentrum er niet was geweest?” Tegelijkertijd zie ik een stralend meisje dat hard werkt aan haar toekomst.

Kinderen zoals Amatha verdienen een liefdevolle opvang en goede, aangepaste zorg. Dark & Light zet zich daar voor in, maar dat kan niet zonder uw hulp. Mag ik op u rekenen?

Ton ten Hove