Ik ben een jongen van 17 jaar. Op mijn 5e ben ik blind geworden als gevolg van de mazelen. Volgens mijn ouders is dat een straf op zonden die ik mijn vorige leven heb begaan. Ik heb het daar heel moeilijk mee. Er zijn kinderen in het dorp die ook de mazelen hebben gehad, maar niet blind zijn geworden. Vroeger hielp ik mijn ouders op het rijstveld. Ik had ook best wel vriendjes, maar af en toe hadden ze er genoeg van om steeds dingen aan mij uit te leggen.

Vanaf 2002 mocht ik naar een speciale blindenschool. De resultaten waren zo goed dat ik sinds 2005 naar een normale school ga, met aangepast lesmateriaal. Ieder jaar zit ik bij de top-10 van de klas. Momenteel zit ik in klas 8. Mijn ziende klasgenoten kunnen bijna niet geloven dat ik de lessen net zo goed kan volgen als zij! Mijn ouders en buren zijn enorm trots op wat ik heb bereikt. Mijn ouders stimuleren me om goed mijn best te doen. Literatuur en traditionele muziek zijn mijn favoriete vakken. Later wil ik graag leraar worden, zodat ik mijn kennis van literatuur kan overdragen op een volgende generatie. En ik beloof jullie, als ik salaris krijg, ga ik zeker de Kampong Cham school ondersteunen!

Somany